VIETATO FUMARE …

ITALIA No2





Πλάκα έχει στην Ιταλία να καπνίζεις ..

Πας με την παρεούλα σου να πιεις ένα ποτάκι η να πας σε μια ταβερνούλα για ένα μεζέ που λέμε ….

Λες …να ανάψω ένα τσιγαράκι ε ?

Το σκέφτηκες καλά ???

Το πρόστιμο είναι αυστηρό (από 27 -2500 ευρώ κατά περίπτωση ) εάν καπνίσεις σε κλειστό δημόσιο χώρο .. και εάν δεν σε «τσιμπήσει» η τουριστική αστυνομία που μπορεί να τρώει δίπλα σου σαν απλός θαμώνας .. σύντομα θα τους καλέσει ο καταστηματάρχης γιατί εάν δεν το κάνει κινδυνεύει να χάσει την άδεια λειτουργίας του καταστήματος του ..

Αποτέλεσμα …
Όπως πηγαίνεις για «κατούρημα» .... να πηγαίνεις για τσιγάρο ..

Πολύ το γουστάρισα και το μέτρο και ας έκανα και που και που με τον espresso - ( 0,85) - έξω στο κρύο….

Άντε βρε παιδία να μας έρθει το μέτρο και εδώ μήπως και πάμε σε κανένα μαγαζί χειμωνιάτικα και να μην γυρίσουμε καπνιστοί στο σπίτι.

0,85

Δεν έχουν περάσει 24 ώρες από την ώρα που έφτασα Θεσσαλονίκη μετά από ένα 4ημερο στην Ρώμη ….

Ένα πράγμα μου έχει κολλήσει στο μυαλό …..


0,85 !!!!!


Ναι τόσο έχει ένας espresso στο Leonardo da Vinci ….


Α ! στο Café de Paris στην via Veneto είχε 3 ευρώ..

Στο Ελ. Βενιζέλος ή σε μια καφετερία εδώ στην Ελλάδα του πολιτισμού ....

Στον δρόμο .....

Πρωινό ξύπνημα .. ετοιμασία και αναχώρηση για τον χώρο εργασίας …
Μέσο μεταφοράς Honda Transalp 650 .
Προθέρμανση του κινητήρα …
Κράνος , γάντια, κούμπωμα το μπουφάν…..

Εκκίνηση …..
Φανάρι Νο1 πράσινο , συνεχίζουμε ….
Φανάρι Νο 2 κόκκινο
Πράσινο εκκίνηση…

Φανάρι Νο3 κόκκινο , προσέγγιση από μηχανή της ομάδας Ζ ,

Κεντρικός δρόμος με μικρή κυκλοφορία ……

Πράσινο εκκίνηση….
Παραχώρηση προτεραιότητας στην λευκή μηχανή

Σημάδια πρόκλησης - πρόσκλησης σε παιχνίδι…

Αποδοχή

Φανάρι Νο4 κόκκινο σταμάτημα και ανταλλαγή βλεμμάτων…


Πράσινο εκκίνηση …….

Ελιγμοί χωρίς ανάπτυξη ταχυτήτων .. (κυνηγητό με μικρή ταχύτητα και ελιγμούς ) ..

Μικρή κίνηση και περιθώρια για ελιγμούς προσπεράσματος με ταχύτητα 50-60 χιλ/ώρα ….

Εγκλωβίζετε σε ελιγμό ανάμεσα σε αυτοκίνητα … κάνω χρήση λεωφορειολωρίδας …


Αναμονή ανάκτησης επαφής .. προσέγγιση και προσπέραση…

Πλάκα έχει …..

Πλησιάζω στον προορίσω μου .. μειώνω ταχύτητα για να προσεγγίσω στροφή..
Ελέγχω εξ αποστάσεως κίνηση του ..

Πατά φρένο και σταματά διερχομένη μηχανή (παπάκι) -υποθέτω για κράνος-….

Προσεγγίζω και παρατηρώ διερχόμενος…

ΠαΤΕΡΑΣ με δυο μικρά παιδιά, ένα στην αγκαλιά και ένα πίσω του κολλημένο σαν βδέλλα…(φυσικά και τα παιδιά χωρίς κράνη )

Αντιλαμβάνεται προσέγγιση μου και χαιρετά….



Ανάβω φλας και στριβώ ..

Έφτασα


Καλημέρα !!!!!

Ο «μαλάκας » της ιστορίας…

Όπου και να πάω τις τελευταίες ημέρες το κύριο θέμα συζητήσεων είναι η περίπτωση με την Τσαχπινογαργαλιάρα υπάλληλο του Ι.Κ.Α. …

Όλοι κάνουν αναλύσεις διατυπώνουν σκέψεις …

Η βασική ερώτηση σε όλες αυτές της συζητήσεις ήταν κατά πόσο ο τύπος καλά έκανε και την έστησε στον «Πηδηχτούλη».

Προσωπικά πιστεύω ότι εφόσον είχε τα στοιχειά ότι η «χτύπησα» ήταν τσαχπινογαργαλιάρα η μονή πράξη που θα έπρεπε να κάνει ήταν να την στείλει στην μαμά της μόνιμα και όχι να ζητάει τον λόγω από τον «πηδηχτούλη».
Όταν φτάσεις στο σημείο να έχεις μια τέτοια αντιπαράθεση ποτέ δεν ξέρεις που μπορεί να καταλήξει….

Τώρα , έστω και εάν πρόκειται για ένα απλό σπρώξιμο που όμως κατέληξε σε ένα θανατηφόρο κτύπημα ο τύπος θα τραβιέται για το υπόλοιπο της ζωής του και η τσαχπινογαργαλιάρα θα πάρει μια μετάθεση και θα χτυπάει τεκνά…..

Εάν τα φέρει έτσι η ζωή γίνεσαι η δεν γίνεσαι ο «μαλάκας» της ιστορίας ???

Τραγουδάκι…….

«Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στην Λευτεριά.
Εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
-σάμπως φταις και συ καημένη-
και στην Αθήνα μέσα ζει στην ξενιτιά.

Αχ Ελλάδα σ' αγαπώ και βαθιά σ' ευχαριστώ
γιατί μ' έμαθες και ξέρω
ν' ανασαίνω όπου βρεθώ να πεθαίνω όπου πατώ
και να μη σε υποφέρω.
Αχ Ελλάδα θα στο πω πριν λαλήσει πετεινό
δεκατρείς φορές μ' αρνιέσαι.
M' εκβιάζεις μου κολλάς, σαν τον ξένο με πετάς,
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι.

Η πιο γλυκιά πατρίδα είναι η καρδιά
-Οδυσσέα γύρνα κοντά μου-
που τ' άγια χώματα της πόνος και χαρά.
Καθένας είναι ένας που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας που σας σεργιανά»

ΑΧ ΕΛΛΑΔΑ
(Μ. Ρασούλης)


Το άκουσα χθες το βραδύ ξανά ….
Και για κάποιες ήμερες θα «παίζει» στην σκέψη μου....


Υ.Γ.
Ψάχνοντας για μια φωτογραφία που θα προσθέσω στο ποστ μέσω του google και ανιχνεύοντας με την λέξη cafenio όλο φωτογραφίες με την Ελλάδα μου «έβγαζε» ..

Γιατί άραγε ???

Ένας άνθρωπος δολοφονείται…..

Αφού τρομοκρατική επίθεση δεν είναι …..

Αφού ληστεία δεν ήταν …….


Εάν δεν βρουν ότι ήταν γκόμενα και ποιά ήταν αυτή , δεν θα σταματήσουν τα καθάρματα στα δελτία ειδήσεων ????


Λίγος σεβασμός δεν υπάρχει πια ούτε για τους νεκρούς ???



Περιμένουμε να δούμε τι έχει η συνέχεια ………



Update
Αααα !!!! είπαν ότι σέβονται και τα προσωπικά δεδομένα….
(Μια ώρα μετά αφού τον περάσανε γενεές δεκατέσσερις τον μακαρίτη …)

Κυριακή στα γήπεδα

Από πιτσιρίκος θυμάμαι τον εαυτό μου καθισμένο διπλά στον μπαμπά μου στην βεράντα μας Κυριακή μεσημέρι να ακούμε με προσήλωση την αναμετάδοση των αγώνων από το ραδιοφωνάκι .Στην διπλανή πολυκατοικία ο γείτονας το ίδιο ..ο ήχος των γηπέδων να ακούγεται σε όλους τους δρόμους,.

Με την μπάλα στην αγκαλιά να περιμένουμε το σφύριγμα της λήξης να ξεχυθούμε στους κάνοντας φανταστικές αναπαράστασεις των γκολ , η να πάρουμε την ρεβάνς από τον μισητό εχθρό νικώντας εμείς τους αντιπάλους που μας νίκησαν στην πραγματικότητα.
Στο ημίχρονο ακούγεται το τραγούδι που λέει ‘Μαρία με τα κίτρινα ποιον αγαπάς καλυτέρα . τον άντρα σου η τον γείτονα.’ και άλλα γνωστά άσματα της εποχής .
Που και που ακούγεται η φωνη που μας λέει τι γίνετε στα γήπεδα που δεν έχει ζωντανή σύνδεση και το σήμα του σταθμού.

Δεκαπέντε χρόνια μετά έχοντας κολλήσει με την μπάλα κάθισα να ακούσω από το ραδιοφωνάκι μου την μετάδοση του ντέρμπι ΑΕΚ- Ολυμπιακός..

Τα νεύρα μου σπάσανε … όχι από το σκορ η από το αποτέλεσμα …αλλά από την μετάδοση .
Κάθε 5 λεπτά διαφημίσεις για τρίχες για κυνήγια για κουφώματα αλουμινίου….και άλλα πολλά
Διαφημίσεις που δεν εκτός από γελοίες διαρκούν και πολύ . σύνολο (μετρημένο με το ρολόι) 4-5 λεπτά ενώ παιζότανε ο αγώνας .. και όλα αυτά από το κρατικό ραδιόφωνο.
Άλλαξα σταθμό . . (ιδιωτικό αυτή την φορά ) και συνέχισα να ακούω. Σαφώς λιγότερες και σε ποσότητα αλλά και σε διάρκεια και όχι στην διάρκεια φάσεων..


Τελικά ποιος με σέβεται περισσότερο σαν ακροατή ????
Το ιδιωτικό ραδιόφωνο η το δημόσιο ???

ΠΟΙΟΣ ΜΕ ΣΕΒΕΤΑΙ ΣΑΝ ΠΕΛΑΤΗ ΤΕΛΙΚΑ ?????


Υ.Γ. Κατάληξη … τα μάζεψα και πήγα σε σπορτ καφέ για να μπορέσω να καταλάβω τι γινότανε στο γήπεδο…