Η γιορτή των αγγέλων…

Δεν ξέρω εάν είναι ένας οι πολλοί οι άγγελοι που θα είναι απόψε στην Αριστοτέλους αλλά σίγουρα ο σταρ θα είναι ο ΣΑΚΗΣ .

Πριν από λίγο έτυχε να περνάω μπροστά από τον χώρο που η εκδήλωση θα λάβει μέρος και έσπευσα να ενημερώσω τις ΡΟΥΒΙΤΣΕΣ ….



ΤΡΕΧΑΤΕΕΕΕΕΕ ΕΧΕΙ ΧΩΡΟ ΑΚΟΜΑ ΝΑ ΣΤΗΘΕΙΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΣΚΗΝΗΗΗΗΗ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αθλητική Κυριακή

Εχθές αποφάσισα να ασχοληθώ με τον αθλητισμό… βρήκα ευκαιρία και ξέκλεψα ένα τρίωρο και έτρεξα στο γήπεδο να δω έναν αγώνα Ά εθνικής

Σαν αγώνας δεν έλεγε τίποτα σπουδαίο αλλά η πλάκα και ο χαβαλές στην κερκίδα ήταν το κάτι άλλο .


Πλάκα είχε .... με την πρώτη ευκαιρία θα το ξανακάνω…….

46οΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Μια ματιά στην αίθουσα και στους ανθρώπους .

Η προβολή της ταινίας «Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ»
















Περιμένεις βλέποντας τους συντελεστές να έχουν την αγωνία τους για την ταινία…..







Γεμίζει η αίθουσα και όλοι ετοιμάζονται για την προβολή…..









Τελειώνει η ταινία και δίνονται τα συγχαρητήρια….










Κουβεντούλα για την ταινία που είδανε και υποθέσεις για την ταινία που ακολουθεί…..







Μια βόλτα στην θάλασσα για να πάρουμε μια ανάσα και να συνεχίσουμε το σαββατόβραδο……

“mama”

Μια βοήθεια αδέλφια ….. αγαπημένο μου blog ποια από τις παρακάτω πρέπει να επιλέξω σαν μαμά του ερωτά μου για να μην μπλέξω ??



helpppppp!!!!!!!!!!!!!!!

Who told "Mama" ??????

Εφιάλτης……

Δεν ονειρεύομαι σκέφτομαι …. λέτε η μαμά μου και ο ερωτάς μου να γίνουν κολλητάρια ….. τι με περιμένει ???????
Σου παραθέτω τις φωτο τους αγαπητό μου blog για να βγάλεις το συμπέρασμα …


.......η μαμα

ο ερωτάς μου ....

Κωπηλασία……

Εθισμένοι στην κωπηλατική συνεχίζουμε ακάθεκτοι την καθημερινή μας επί 8ωρο τουλάχιστον άσκηση με σκοπό να τερματίσουμε ..

να τερματίσουμε όμως τι και που ???


Τραβάμε κουπί κωπηλάτες

The end of the road ……….

Και μετά .. τι ? Ή πετάμε ή κολυμπάμε στην φουρτουνιασμένη θάλασσα ???




Η αλλιώς ο καινούργιος διάδρομος προσγειώσεων του αεροδρομίου «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

Peter van Velzen

Oil pastel on paper
1987Birth:
fear for dead
fear for life
Stuck in between

Oil on Canvas
1989
Nichtmares

Μια πρωινή βόλτα στον internet με οδήγησε στον Peter van Velzen .μια ενδιαφέρουσα συλλογή από εικόνες - πίνακες που νομίζω ότι πρέπει να τα παρουσιάσω και να δώσω την ευκαιρία σε όσους δούνε την δημοσίευση μου αυτή να επισκεφτούν την σελίδα του και να δουν την ιστορία που μας παρουσιάζει με τον τρόπο του

Ενημέρωση

Αγαπημένο μου blog ............

Έρχονται οι γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς !!!

Τα πάντα και όλοι δείχνουν ότι ετοιμάζονται..

Για να ετοιμαζόμαστε και εμείς ….

Πρωινή γροθιά στο στομάχι ..

Ήταν στο "magic bus" λιωμένη από την πρέζα . πρέπει να ήταν 22-25 χρονών .. ο οδηγός είπε ότι την βρήκε μέσα όταν πήρε το λεωφορείο από το αμαξοστάσιο και δεν ξέρει τι να την κάνει.. θα πάει στο τέρμα να πάρει ο σταθμάρχης τηλ να την πάρει το Ε.Κ.Α.Β… Ο κόσμος την κοιτάει με λύπηση αλλά και με απέχθεια. Κάποια στιγμή σηκώνει το κεφάλι και λέει με κλειστά μάτια « είναι μακριά να πάρω ένα ταξί ??» και μετά πάλι χάθηκε στον κόσμο της .
Κατέβηκα .. δεν είδα τι έγινε από εκεί και πέρα. Στο μυαλό μου όμως ήρθαν οι διαμαρτυρίες κάποιον κατοίκων που δεν θέλουν τον ΟΚΑΝΑ στην γειτονιά τους … κάποιους άλλους που προσπαθούν να διώξουν του εμπόρους από τους δρόμους μπροστά στα σπίτια τους και τον αστυνομικό που πριν από χρόνια μας έλεγε «τους πιάνω στα Λιόσια 100 κιλά και περνάνε από την Λαμία 100 τόνους» …

Δεν μας τρομάζουν oι λάσπες

Τέρμα τα αστεία .. τα κεφαλιά μέσα και δουλειά… όσο περνάνε οι ημέρες τα πράγματα γίνονται και πιο σοβαρά και πρέπει να στρωθούμε στην δουλειά και να αφήσουμε το χάζεμα ….
Φυσικά οι καιρικές συνθήκες δεν μας εμποδίζουν να κάνουμε την δουλειά μας όπως πρέπει ..εξάλλου ακόμα καλοκαίρι είναι !!!!!

1/05/93

Κάπου πίσω από τις «κουρτίνες» κρύβετε .. εκεί σε παραμονεύει …
Δεν σε νοιάζει που είναι εκεί .. τον αψηφάς ..
Συνεχίζεις …..
Ο «αδελφός» σου δίνει από το φως του .. κρατάει στα χεριά του την ζωή σου δεμένη με ένα «8αρι» και εσύ το ίδιο ….. είστε δεμένοι με τον ομφάλιο λώρο ..
Δεμένοι με την ζωή …

Συνεχίζεις και δεν σε πειράζει που όλα είναι τόσο ρευστά .. τόσο εύθραυστα …

Συνεχίζεις ..γιατί ???

Έτσι δεν πρέπει να είναι η ζωή ??
Μια πορεία στο άγνωστο….
Μια ελπίδα μέσα σου φωτεινή … οδηγός και προστάτης…..









Μια σκέψη και μια ανάμνηση από την 1/5/93

Ερώτημα … ερωτηματικό….

Το ερωτηματικό παραμένει ….. άλλες φορές μικραίνει άλλες φορές μεγαλώνει…
Η ουσία είναι ότι παραμένει ……..

Υπο.......

Υπογείως ….

Πολύ δουλειά και σήμερα και πρέπει να χωθώ στα έγκατα της γης για να μπορέσω να σας ικανοποιήσω αναγνώστες μου .. τα πράγματα είναι δύσκολα στα μαύρα σκοτάδια αλλά ελπίζω να βρω την έξοδο στην άκρη του τούνελ ……

Δουλεια....

Σήμερα είπαμε να σοβαρευτούμε και να κάνουμε καμιά δουλειά …έτσι πιάσαμε στο χέρι το πηλοφόρι και το μυστρί άντε και τον γερανό και αρχίσαμε…….

Δεν παμε βολτα σημερα ........

Τελειωνεις απο το γραφειο η ωρα 5 και ακομα εχεις πολλα να κανεις .. προχωρας διπλα στην θαλασσα και ξαφνικα απο μακρια αντικρυζεις την υπερτατη απειλη ....

Ναι αυτα τα τρισαθλια πιτσιρικια που δεν κανουν τιποτα αλλο απο να χαιρονται την απογευματινη λιακαδα λιγο πριν το ηλιοβασιλεμα ......

Δεν ζηλευω !!!!!
Λεω .....
ΟΧΙ ΔΕΝ ΖΗΛΕΥΩ!!!!




Γκρρρρρρρρρρρρρ..............

Πρωινό ξύπνημα…

Πρωινό το ξύπνημα της Δευτέρας αλλά όχι δύσκολο… χρειάζεσαι όμως κουράγιο για να ξεκινήσεις την εβδομάδα σου .

Πως γίνετε αυτό ??

Α : μια καλημέρα με ένα ζεστό φιλι ..

B : μια βολτούλα να δεις τον ήλιο που ανατείλει στην θάλασσα

Γ : μια κούπα καφέ αχνιστό ……

Καλή μας εβδομάδα

CERN ..........

Κάτι τέτοια βλέπω και τσαντίζομαι που δεν διάβαζα φυσική χημεία και μαθηματικά στο σχολείο …. Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα …….

CERN

Επιστροφή.........

Δυστυχώς πρέπει να επιστρέψουμε....

Να πάρουμε τον δρόμο του γυρισμού….
Να πάρουμε τον δρόμο του γυρισμού….

Τα βουνά προσπαθούν να μας κρύψουν τον δρόμο ..

..η πορεία συνεχίζετε μέσα από εθνικές οδούς….

….κλειστές από άτυχες στιγμές οδηγών…

.. κάτω από την γη ..

..για να επιστρέψουμε μουγκά στην μουντή από χρώματα και φως πόλη μας .

Ο δρόμος Νο2

συνεχιζουμε ............














αφήνουμε μέρη γνώριμα πίσω μας και πάμε σε αλλά αγαπημένα η και άγνωστα

Σε βουνά ψηλά βαμμένα με το χρώμα του φθινοπώρου

Λουσμένα από ήλιο .........

με όμορφα χωριουδάκια

να τα περπατήσουμε να γεμίσουμε με τις μυρωδιές τους και να δοκιμάσουμε τις γεύσεις που απλόχερα μας προσφέρουν....

O δρόμος Νο1..........

ξεκιναμε .....




η πορεια μας

προσχεδιασμένη

τα χιλιομετρα περνανε και ο ηλιος δυει


















συραγγες - τουνελ μας οδηγουν ........















σε λιμανια για μικρες αποδρασεις .......







ο καιρος δεν ειναι εμποδιο για εμας .....











ο ηλιος σιγα σιγα μας αφηνει να ξεκουραστει και να ξεκουραστουμε .......





























ενω καποιοι αλλοι συνεχιζουν την πορεια τους ......










αλλοι το κουβεντιαζουν .........
















και αλλοι απολαμβανουν μια βραδυνη βολτα......
















to be continued ...........