..Ας πάρουμε το πρόβλημα του κρεμμυδιού….
«Για όσους γραφούν συνταγές , τα κρεμμύδια υπάρχουν μονό σε τρία μεγέθη, «μικρό», «μεσαίο» και «μεγάλο» , ενώ τα κρεμμύδια που βρίσκονται μέσα στο καλάθι σας ποικίλουν ως προς το μέγεθος από αυτό ενός βολβού έως εκείνο μιας μπάλας του χόκεϊ, οπότε μια οδηγία του τύπου «Παρτε δυο μέτρια κρεμμύδια» πυροδοτεί άφθονο σχολαστικό ψαχούλεμα στο καλάθι με τα ψώνια σας , ώσπου να βρείτε κρεμμύδια που να ταιριάζουν στην περιγραφή (προφανώς από την στιγμή που το «μεσαίο» είναι ορός συγκριτικός , πρέπει να κάνετε σύγκριση σε όλο το φάσμα των κρεμμυδιών που έχετε στην κατοχή σας. ..»
Να ένα από τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά και δεν τους δίνουμε καμιά σημασία,
Και έρχεται εκεί που διαβάζεις ένα βιβλίο και σου ταράζει την φαινομενική ηρεμία της πεζής καθημερινότητας σου.
Δεν κοροϊδεύω .. διαβάζοντας το βιβλίο του ΤΖΟΥΛΙΑ ΜΠΑΡΝΣ « Ο ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ» (από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ) βρέθηκα μπροστά σε απορίες που έχω κατά καιρούς εκφράσει προσπαθώντας να ετοιμάσω κάποια από τις συνταγές που διάβασα σε κάποιο οδηγό μαγειρικής..
Τελικά ούτε να μαγειρέψουμε με σκονάκι δεν είναι εύκολο την σήμερον ημέρα…
Τέτοια ώρα ωραία συζήτηση ανοίξαμε πάλι σήμερα…….
